|
Vooraf. In dit onderwerp wil ik U globaal kennis laten maken met de manier hoe een preparaat, in dit geval een opgezette vogel, tot stand kan komen. Het is niet bedoeld om U het prepareren te bij te brengen of dat de uiteenzetting als leidraad dient. De uitleg is te globaal en geldt niet voor alle vogels. Mocht U naar aanleiding van mijn uitleg toch een poging willen wagen dan wil ik U het navolgende niet onthouden. Het prepareren van dieren is niet geheel ongevaarlijk voor de gezondheid. Het dode dier dat geprepareerd dient te worden verkeert altijd in meer of mindere mate in ontbinding. Daarnaast kan het dier drager zijn van een ziekte of dragers van een ziekteverwekker bij zich hebben. Het risico van een infectie wordt veelal bepaald door de persoon zelf. U dient zich ten alle tijden bewust te zijn van de handelingen die U verricht en U dient hygiënisch te werk te gaan. U kunt een aantal voorzorgsmaatregelen nemen door bijvoorbeeld Uw vingernagels kort te houden en Uw handen te wassen met een goed ontsmettende zeep. Daarnaast kunt U er alert zijn om bepaalde handelingen na te laten die normaliter uit gewoonte worden verricht. Blijf met Uw vingers uit Uw mond. Klinkt misschien belachelijk maar het zelfde geldt voor minder voor de hand liggende zaken die nagenoeg het zelfde zijn. Neem geen spelden in Uw mond, maak geen garen met Uw speeksel nat als U het door de naald wil steken, niet roken tijdens het prepareren laat staan eten. Ik kan zo nog wel even doorgaan maar het gaat hier om de normale hygiëne die U in acht dient te nemen. Ga voorzichtig te werk, immers werkt U met scherp gereedschap. Of dit nu het mes, de schaar, naalden of de aangepunte ijzerdraad is. Wees voorzichtig dat U niet door Uw huid snijdt of prikt. Dit zelfde geld voor gebroken holle beenderen van vogels. Deze kunnen vlijmscherp punten op het breukvlak hebben. Een ander aspect is dat het dode dier een op mensen overdraagbare ziekte bij zich kan dragen. Ik veronderstel dat het risico toeneemt naar mate het dier dichter bij onze soort staat. Een zoogdier staat dichter bij ons dan een vogel en het prepareren van een aap, die tot de primaten behoort, schat ik toch als risicovol in. Indien U meer hierover wilt weten zult U zelf op onderzoek uit moeten om de simpele reden dat ik hier onvoldoende van af weet. Waar U wel weer invloed op uit kunt oefenen zijn de dieren die dragers van ziekteverwekkers bij zich hebben. Een dier kan bijvoorbeeld vlooien of teken bij zich hebben. Bij het vinden van een dood dier dient U hiermee rekening te houden en het dier niet zomaar op te rapen. Een optie is om het dier met een plastieken zak vast te pakken en de zak binnenste buiten te trekken en vervolgens goed dicht te knopen. Het dode dier wordt vervolgens enkele dagen diep ingevroren zodat alle parasieten dood gaan. Ik wil U niet ongerust maken maar bewerkstelligen dat U oplettend bent. In de jaren dat ik prepareer heb ik mij vaak gesneden en ontelbare keren een scherpe ijzerdraad in mijn vingers gestoken. Ik heb nog nooit een infectie van enige betekenis opgelopen. Het bekertje kraanwater om voorwerpen nat te maken gebruik ik ook niet en mijn nagels zijn inmiddels een onmisbaar stukje gereedschap geworden. Waar het om gaat is dat U weet waar U mee bezig bent. U zult daar zelf Uw weg in moeten vinden. Ik U veel succes en indien U nadere vragen heeft over het preparen kunt U die gerust aan mij stellen.
Het prepareren van een vogel. Voor aanvang van het prepareren dient de dode vogel gecontroleerd te worden op de conditie van de huid. Het verenkleed dient bij voorkeur compleet te zijn en de huid mag niet in staat van ontbinding verkeren. Indien de veren loslaten of als de huid plaatselijk glimmende is dan is dit vaak ook een indicatie dat de vogel minder geschikt is om geprepareerd te worden. Indien de vogel geschikt wordt bevonden kan het prepareren beginnen.
Met een scherp mes, bijvoorbeeld een scalpel, word de huid aan de borstzijde geopend. De snede wordt gemaakt vanaf de nek tot aan de anus.
Na het maken van de buiksnede wordt de huid van lichaam aan de borstzijde losgemaakt door met de duim de huid weg te drukken en los te masseren. Het is af te raden aan de huid te trekken omdat de kans bestaat dat deze hierdoor scheurt. De poten van de vogel worden nu zichtbaar en de huid van de poten worden nu terug gevild.
Het kniegewricht dat nu vrijkomt wordt doorgeknipt met een schaar.
Dit wordt bij beide poten zo gedaan. Vervolgens wordt de huid verder naar onderen richting staartwortel los gemasseerd . Het staartbeentje wordt doorgeknipt en de huid wordt los geprepareerd richting de nek.
Hierdoor komt de nek en de gewrichten van de vleugels vrij. De schoudergewrichten van de vleugels worden doorgeknipt.
De nek wordt doorgeknipt en daarmee komt het lichaam los van de huid.
Het lichaam kan nu uitgenomen worden en wordt nog even bewaard om later de afmeting van te nemen.
Vervolgens word de staartwortel van het nog aanwezige vlees ontdaan. Tevens worden de zich daar bevindende vetklieren verwijderd.
De poten worden terug gevild tot aan het enkelgewricht.
Het bot van de poot wordt van het vlees ontdaan. Het bot blijft om later het ijzerdraad aan te bevestigen.
Het zelfde als met de poten wordt nu ook met de vleugels gedaan met het verschil dat de hoofdpennen van de vleugel niet losgemaakt worden van het bot. Dit bemoeilijkt het ontvlezen maar is goed te doen. Indien niet voldoende ruimte gecreëerd kan worden kan er voor gekozen worden om aan de binnenzijde van de vleugel een snede te maken. Deze kan later eenvoudig weer dichtgenaaid worden.
Als laatste wordt de nek en de kop terug gevild. Over het algemeen geeft de huid van de nek voldoende ruimte om de kop door te laten..
De oren van de vogel worden doorgesneden alsmede de ogen. Belangrijk is dat de oogleden niet beschadigd worden. De huid wordt terug gevild en gemasseerd tot aan de snavel.
De ogen worden verwijderd alsmede de tong. Hierna word de schedel aan de onderzijde open geknipt zodat toegang tot de holte wordt verkregen. De hersenen worden verwijderd alsmede het vlees dat aan de schedel bevestigd is. Indien dit alles naar wens is verlopen wordt de schedel weer terug gedraaid en kan het wassen en reinigen van de vogelhuid beginnen. De huid wordt gewassen in koud of handlauw water. Er wordt zeep aan het water toegevoegd. Belangrijk is dat de zeep die wordt gebruikt geen chloor bevat. De witte veren worden daardoor geel tot bruin en de huid is onherstelbaar beschadigd. Na het reinigen word de huid goed uitgespoeld en ontdaan van zeepresten. De huid wordt vervolgens gecentrifugeerd in een centrifuge zoals die ook voor wasgoed wordt gebruikt. Na het centrifugeren worden de veren van de huid kort uiteengeblazen met perslucht met een druk van 8 tot 10 atmosfeer. Vervolgens kan het uiteindelijke droogproces van de huid beginnen. De huid wordt vervolgens gelouterd. Dit betekend dat de huid in een trommel met speciaal zeer fijn zaagsel wordt rondgedraaid. Door het zaagsel wordt het vocht aan de veren onttrokken . Na het louteren dient het zaagsel uit de veren te worden verwijderd. Hiervoor word wederom perslucht gebruikt om het zaagsel uit te blazen.
Nou dat ziet er al veel beter uit. Nu wordt de huid wederom binnenstebuiten gedraaid en gelooid. Het looistof wordt met een kwast aan de binnenzijde van de huid aangebracht . Ook de botdelen worden met de looistof ingesmeerd. Hierna kan een aanvang worden genomen om de vogel weer in elkaar te zetten.
Van ijzerdraad en watten wordt de nek van de vogel nagemaakt. Hierbij is van belang dat de nek voldoende stevigheid bied om de kop te dragen. Het ijzerdraad mag echter niet te dik of te stug zijn immers moet deze aan de schedel bevestigd worden. Bij een te dikke of te stugge draad zal de schedel bereken. Een oplossing hiervoor is om twee gelijke draden te gebruiken die samen een dikke draad vervangen. De watten van de kunstnek worden gewikkeld met garen.
Het ijzerdraad wordt aan één zijde door de schedel gestoken en omgebogen. De schedelholte en de oogkassen worden opgevuld met klei. Er kan voor gekozen worden om nu al de kunstogen te plaatsen maar een beter resultaat wordt bereikt om dit later pas te doen. De huid kan nu weer terug gedraaid worden.
Het ijzerdraad dat de vleugels moet dragen wordt van binnenuit langs het bot tot in de vleugelvinger geschoven. Het ijzerdraad wordt aan het bot bevestigd door te wikkelen met watten en garen.
Bij de poten wordt een stevige ijzerdraad ingestoken vanaf de voetzool. De ijzerdraad wordt geleid tussen de huid en het bot van het onderbeen en vervolgens aan het bot bevestigd door omwikkeling van watten en garen.
Van houtwol wordt een kunstlichaam gemaakt en stevig omwikkeld met garen.
De nek wordt nu bevestigd aan het kunstlichaam. Het ijzerdraad van de nek wordt door het kunstlichaam gestoken en een keer doorgehaald. De scherpe punten worden omgebogen en weer ingestoken in het kunstlichaam. Het ijzerdraad van de vleugels wordt op dezelfde wijze ingestoken aan de zijkant van het kunstlichaam nabij de nek.
Hetzelfde wordt gedaan met de poten. De plaats waar de poten ingestoken wordt op dusdanige manier gedaan dat het enkelgewricht op ongeveer gelijke hoogte komt met de staartwortel.
De huid wordt vervolgens dichtgenaaid en vóór het sluiten van de huid wordt een U-vormig ijzerdraad onder de staart gestoken in het kunstlichaam. De veren worden met perslucht opgeföhnd zodat ook de donsveren hun volume terug krijgen.
De vogel wordt geplaatst op een voorlopig voetstuk. De nek van de vogel, de poten, de vleugels en de staart worden nu zo gebogen dat de vogel in een natuurlijk stand staat. De veren worden netjes op hun plaats gelegd. De nek wordt bijgevuld via de bek zodat deze voldoende volume heeft en steun biedt aan de huid. Om iets volume aan de wangen te geven kan een weinig watten worden toegevoegd via de oogopening. Nu worden de kunstogen in de oogkassen gelegd en de oogleden er overheen gelegd. Ze kunnen gefixeerd worden door ze met enkele spelden vast te steken. Indien dit alles heeft plaatsgevonden en men heeft de overtuiging dat het niet beter kan of naar beste kunnen heeft plaatsgevonden kan de vogel op zijn definitieve ondergrond geplaatst worden. In het voetstuk worden gaatjes door en door geboord waar de ijzerdraad doorheen wordt gestoken. De uiteinden van de ijzerdraad kunnen in elkaar gedraaid worden of vast geniet worden op het voetstuk. Belangrijk is het dat de vogel stevig bevestigd wordt. Nu wordt de vogel in de stand geplaatst zoals deze gewenst wordt. De veren worden weer netjes gelegd. En de tenen worden zonodig gefixeerd in de juiste stand door ze vast te steken met spelden of spijkertjes.
Als laatste word de vogel gewikkeld in stroken nat krantenpapier. Dit bewerkstelligd dat de veren mooi gelijkmatig glad liggen tijdens het drogingproces van de huid. Bovendien fixeert het de stand van de veren en voorkomt dat ze tijden het drogen van de huid een ongewenste richting uit gaan steken. Na ongeveer drie weken is het preparaat klaar om verder afgewerkt worden. Het krantenpapier en de spelden worden verwijderd. De poten, oogleden en snavel worden geschilderd of gelakt in hun oorspronkelijke kleur. Ook het voetstuk wordt verder afgewerkt tot een natuurlijk geheel door bijvoorbeeld te beplakken met natuurlijk materiaal.
En zie daar het resultaat. Simpel he?
|
